Bugün 3. KYU Sınavıma Girdim
UAO’nun İzmir Hatay Dojo’sunda Dojo-Ço’muz Ahmet UFUK Sempaimiz’le birlikte bir buçuk yıldır Aikido çalışıyorum. Aikido’da ilerlemek ve kuşak sahibi olmak için belli sürelerde yapılan sınavlara girmek gerekiyor. Yetişkinler için bu sınavlar 5. KYU’dan başlıyor 1. KYU’ya kadar. Ardından 1. Dan sınavına giriliyor ve Aikido çalışmasında ilk aşama tamamlanmış oluyor. Ama daha sonrası da var. 2. Dan, 3. Dan devam ediyor.
Her şey, Levent Sempai’nin “önümüzdeki ay sınavınız var” demesiyle başladı. Bunun anlamı şu: “iyi çalışın, hazırlanın, antrenmanlara düzenli gelin, sorun, öğrenin ve sınavınızı başarılı bir şekilde tamamlayın” demek. “Antrenmanlara ne güzel devam ediyorduk, bir de sınav çıktı karşımıza”. Derken kağıtlar (sınav formları) çıktı ortaya; üzerinde sınavda sorulacak/yapılacak teknikler var. 3. KYU da yaklaşık on tane ana teknik var ama bunların ikkyo, nikyo, sankyo, yonkyo teknikleri, omote ve ura, ayrıca yerde (suvariwaza) ve ayakta (tachiwaza) olmak üzere iki şekli var. Bu anlamda çok sayıda teknik ve yaklaşık 20-30 dakikalık bir sınav performansı gerektiriyor.
Artık bu kağıtlar herkesin cebinde, elinde katlanmış duruyor. Herkes antrenmandan önce birbirine şu nasıl, bu nedir diye soruyor. Artık antrenmanlardan önce Ahmet Sempai “sınavıyla ilgili sorusu olan varmı” diye soruyor. Sınav çok önemli çünkü Dojo’da herkesin ortasında teknikleri yapacaksın ve asgari bir başarıyı göstermen gerekir. Yoksa hani ne derler “karizman biraz çizilir…”
Bu arada Buca Dojo da açıldı. Daha önce birlikte çalıştığımız Ali Mutlu Sempaimiz burada Dojo-Ço oldu. Biz Salı-Perşembe Hatay’da çalışıyoruz. Pazartesi, Çarşamba ve Cuma’da Buca’ya gitme fırsatımız doğdu. Son bir ayımız kaldı madem, başladık haftada beş gün çalışmaya. Aslında Cumartesi günleri de var ama ben işlerimden dolayı katılamıyorum.
Sınavlardan önce tekniklere yoğunlaşmak gerekiyor. Tekniklerin yapılmasında belli bir mükemmellik derecesi var. Dik duruşun, hızın, nefes kontrolün, akıcı yapman, daha sayacağımız çok şey var. Bu iş bu kadar zor mu? Evet. Onun için iyi çalışmak gerekiyor. Hani deniyor ya “antrenmanda terlemezsen, maçta işin zor…”, o nedenle iyi hazırlanmazsan sınavda işin zor.
Derken sınav günü geldi çattı. Yaklaşık bir saat önceden Dojo’daydım, fazla çalışmak ve “kafayı da karıştırmak” istemiyordum. Biraz sessiz bekleyiş. Ahmet Sempai geldi ve günlük rutin çalışmayı başlattı. Isınma hareketlerinin ardından sınav düzenine geçildi. Bizden önce genç bir arkadaşımız 5. KYU sınavına girdi. Onu izlerken tekniklerin detaylarını izliyor, “İrimi nage yapıyor”, “adımla beraber”, “Kote gaeshi yapıyor”, “irimi, tenkan, bir adım geri” gibi şeyleri içimden geçiriyordum. Derken adımı okudu ve ortaya çıktık. Benimle birlikte iki arkadaşım (Barış ve Erhan) daha var. Önce O’Sensei’yi, sonra Ahmet sempaiyi selamladık. Ardından “Ukeler çıksın” dedi. Tekniği yapacağız kişilere “Uke” deniyor. Bu “Ukelik” de çok önemli. Çünkü Ukenin teknikleri yaparken size uyum sağlaması gerekiyor. Aramızdaki bir uyumsuzluk tekniğe kötü yönde yansır. O nedenle Aikido’da “iyi uke” diye bir deyim vardır. Benim karşıma Levent Sempai çıktı. Bu iyi bir şey, çünkü teknikleri senden üst kuşaklı bir ile yaparsan, o teknikleri iyi bildiği için zorlanmazsın.
İlk teknik Shomen Uçhi – ikyo, nikyo, sankyo, yonkyo. Suvariwasa (oturarak) olacak. Başladık, Uke atak yapıyor ben tekniği yapıyorum. Sağdan soldan, omote (ileri) ve ura (geriye) olmak üzere teknikleri art arda yapıyoruz. Tabi bu arada hızını ve nefesini iyi kontrol etmen gerekiyor yoksa bir süre sonra “tıslayıp” kalabilirsin.
“Suvariwaza bitti, oh”. Çünkü yeni başlayan birisi için teknikleri “suvariwaza” olarak yapmak daha zor. Teknikleri yerde, Shikko denilen yürüyüşlerle diz üzerinde yapacaksın. Açıkça ayakta durmak kadar kolay değil.
Ahmet Sempai “tachiwaza olarak” dedi. Aynı teknikleri bu sefer ayakta uygulayacaksın. Her tekniğin ardından “kamae” dediğimiz duruşunu korumalısın. Aikido’da “savaşçı ruhunu”, “savaşçı duruşunu” hiç kaybetmeyeceksin. Süklüm büklüm bir duruş ve isteksiz bir savunma tekniği istenmiyor.
Bir süre sonra Ahmet Sempai, “uke değiş” dedi. Bunun anlamı, sizin teknikleri yaptığınız kişilerin belli bir süre sonra yoruldukları için yeni kişilerin karşınıza gelmesi anlamına geliyor. Selamlaştık, Levent sempai’nin yerine İrem Sempai geldi. O da üst kuşak dereceli ve iyi Aikido yapıyor.
Kate Dori tekniğine gelmiştik sanıyorum. Yine ikyo, nikyo, sankyo, yonkyo. Suvariwasa (oturarak) olacak. Başladık, Uke atak yapıyor ben tekniği yapıyorum. Sağdan soldan, omote (ileri) ve ura (geriye) olmak üzere teknikleri peş peşe yapıyoruz.
Aikido sınavları şu şekilde tanımlayabiliriz; Akyaka seminerinde Armen Sensei şöyle bir şey söylemişti: “soruları veriyoruz siz çalışıp geliyorsunuz”. Yani teknikler belli, “iyi bir şekilde hazırlan ve insanların karşısında uygula”. Ancak bu kadar kolay değil tabiki. İyi bir 1. Dan sınavı sergilemek için yaklaşık üç yıllık bir çalışma gerekiyor. Haftada en az iki antrenman yapmak gerekiyor. Sempai’lerin söylediklerini iyi dinlemek ve uygulamak gerekiyor.
Sempai demek, “senden önce bu sınavlara girmiş kişi”, “ondan öğrenecek çok şey var” demek.
Ve geldik “Kokyu ho”ya. Bunu duyduğunuzda artık sınavın sonuna geldiğinizi anlayabilirsiniz. Yerde yapılan bir teknik. Onu da yaptıktan sonra sınavımızı tamamladık. Başta verdiğimiz selamlama sırasının tersine önce Ahmet Sempai’yi ve ardından O’Sensei’yi selamladım.
Altı ay sonra 2. KYU sınavım var. Sınav formu nerde?
